จากครู...ถึงศิษย์

วัดวะภูแก้ว อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

ศิษย์รัก


การปฏิบัติธรรมที่วัดวะภูแก้วได้เสร็จสิ้นลงแล้ว แต่การปฏิบัติธรรมในชีวิตต้องดำเนินต่อไปอย่างไม่มีวันจบสิ้น
• จงจดจำประสบการณ์แห่งความทุกข์ยาก (ความปวดเมื่อย ความง่วง ความเบื่อหน่ายท้อแท้) ที่เราได้เอาชนะมาแล้วเพื่อเป็นกำลังใจที่จะต่อสู้กับปัญหาอุปสรรคอื่น ๆ ในชีวิต
• จงระลึกถึงความสุข ความอิ่มใจ ที่ได้ประกอบคุณงามความดี ณ ที่แห่งนี้ ทั้งทาน ศีล และภาวนา เพื่อความมั่นใจ ในการบำเพ็ญต่อไป
เมื่อเธอได้แต้มสีขาวแห่งความบริสุทธิ์ให้กับจิต แม้เพียงจุดเดียว ก็จงภูมิใจเถิด แล้วใช้ความมานะพยายามแต้มเติมต่อ ๆ ไปจนจิตของเธอเป็นจิตที่ขาวสะอาด ไม่มีร่องรอยของความมืดสกปรกอีก
สายใยระหว่างเธอและวัดวะภูแก้วจะไม่ขาดหายถ้าเธอนำความดีที่ฝึกฝนอบรมจากที่นี่ไปสานต่อ ครูจึงขอให้คำแนะนำสั้น ๆ ดังนี้

• ฝึกสมาธิอย่างต่อเนื่อง เท่าที่จะทำได้ เช่น

- ทำสมาธิในการเรียน ด้วยการเพ่งสายตาและจิตใจไปที่ครูผู้สอน
- ทำการทำงานทุกอย่างด้วยความมีสติจดจ่อตั้งใจ
- สวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนและตื่นนอนแล้ว นั่งสมาธิสัก 10-20 นาที (ถ้ามีเวลา)

• ปฏิบัติตามสัญญาใจที่ให้ไว้

- ถ้ามีเวลา ควรเขียนบันทึกทุกวันว่าแต่ละวันเราปฏิบัติตามสัญญาได้หรือไม่
- ถ้ามีปัญหา ให้ปรึกษาพ่อ – แม่ ผู้ปกครอง ครู หรือกัลยาณมิตร

ถ้าอยากเรียนเก่ง ลองใช้สูตรของพี่ปุ้ยดู

1. เตือนตนเองอยู่เสมอว่าพ่อแม่ส่งเรามาเรียน เราต้องเรียนให้สำเร็จ
2. เลือกที่นั่งที่มองเห็นอาจารย์ได้ชัดเจน
3. ขณะเรียน เพ่งสายตาและจิตใจไปที่ครูผู้สอนตลอดเวลา
4. ก่อนนอน สวดมนต์ไหว้พระ แล้วทบทวนบทเรียนด้วยการถาม-ตอบ ๆ จนกระทั่งหลับไป
5. ก่อนสอบ บอกตัวเองว่า “เราต้องทำข้อสอบได้”
6. เวลาว่างจะนึก “พุทโธ” เสมอ

ขอให้เธอจงมีความเจริญในคุณความดี ประสบผลสำเร็จในการศึกษาและในชีวิต

ด้วยความรักและปรารถนาดี
จาก... คณะครู


Print