รวมรูปภาพ สไลด์โชว์ ของหลวงพ่อพุธ ฐานิโย

หัดตาย... ก่อนที่จะถูกบังคับให้ตาย

โดยพื้นฐานแล้ว หลวงพ่อพุธเป็นคนที่สุขภาพไม่ค่อยจะสู้ดี แต่ดูเหมือนว่า การที่ท่านสุขภาพไม่ดีนั้นจะกลับกลายเป็นว่าให้คุณมากกว่าโทษ

ประมาณพรรษาที่ 3-4 หลวงพ่อพุธเดินทางไปปักหลักจำพรรษาอยู่ที่วัดบูรพาราม จังหวัดอุบลราชธานี ที่นั่นท่านได้ป่วยเป็นวัณโรค แม้แพทย์จะจัดยาให้อยู่เนืองๆ แต่อาการก็ยังไม่ดีขึ้น

ถูกโรคร้ายกัดกินเช่นนี้ จิตใจที่เข้มแข็งมาแต่ต้นของหลวงพ่อพุธคงจะอ่อนเปลี้ยลงไปมากตามประสามนุษย์ แต่เมื่อท่านไปยึดเหนี่ยวธรรมะเป็นที่พึ่ง ธรรมะนั้นก็คือ "พลัง" ที่ช่วยหล่อเลี้ยงชีวิตให้กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความตาย

หลวงพ่อพุธเล่าถึงประสบการณ์ในวันนั้นว่า ...

"หลวงพ่อป่วยเป็นวัณโรคที่เมืองอุบลฯ เมื่ออายุ ๒๒ ปี ภาวนาลูกเดียว ภาวนาจนกระทั่งตัวหาย พอตัวหายบ่อย ๆ ใจมันก็ทะนงขึ้นมา โรคภัยไข้เจ็บมันเป็นที่กาย มันไม่ได้เป็นที่ใจ

ภายหลังมา ถ้ามันหงุดหงิดรำคาญเพราะความเจ็บป่วย ใจมันมักจะนึกว่า ฉันไม่ได้จ้างแกมาเกิด ไม่ได้จ้างแกมาตาย อยากตายก็เชิญเลย มันท้าทายอย่างนี้ มันก็สบาย บางทีก็ลองตายเล่น ๆ ลองดู วิธีตายเล่น ๆ นี้ทำยังไง ภาวนาจนกระทั่งจิตมันสงบ ร่างกายตัวตนหายไปหมด เหลือแต่จิตดวงเดียวสว่างไสวอยู่

อันนี้เขาเรียกว่า "ตายเล่น" หรือ "หัดตาย" ก่อนที่เราจะตายจริง

เมื่อเราตายมันก็มีลักษณะอย่างนี้เหมือนกัน ถ้าจิตมันเข้าสมาธิ มันไม่สัมพันธ์กับร่างกาย มันแยกตัวออกไปอยู่ต่างหาก นั่นคือตาย แต่ในช่วงนั้นเราไม่รู้หรอกว่าเราตาย คนเราทุกคนตายไม่รู้ตัวว่าตัวตาย ฉะนั้น บางคนไม่รู้ว่าตัวตาย ยังไม่ได้ไปไหน บุญบาปยังไม่ให้ผล จึงไปเที่ยวเคาะประตูบ้าน ก๊อก ๆ แก๊ก ๆ อยู่นั่น เขาถือว่าเขาเป็นคนอยู่ คนตายธรรมดา พอวิญญาณออกจากร่าง มีตัวตนเดินออกหนีไป ถ้าอยู่ในสมาธิละเอียด มีแต่จิตวิญญาณลอยออกไปเป็นดวงสว่าง

เพราะฉะนั้นการปฏิบัติสมาธิคือการ "หัดตาย" เอาไว้ก่อนที่เราจะ "ตายจริง"...

...บางทีก็จะคิดอยากตายท่าเดียว ไปๆ มาๆ จิตมันนึกขึ้นมาว่า ก่อนจะตาย เราควรจะได้รู้ก่อนว่า "ความตายมันคืออะไรกันแน่" ก็พยายามเร่งฝึกสมาธิหามมืดหามค่ำ ในที่สุด มันก็ "รู้เห็น" ความตาย...

จะเห็นว่า ธรรมะที่หลวงพ่อพุธนำมาใช้สยบความเจ็บป่วยก็คือหลัก "มรณสติ" อันเป็นวิธีคิดที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งเป็นการพิจารณาว่า ความตายสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ และสามารถเกิดได้กับคนทุกคน

คนที่เตรียมตัวที่จะเผชิญหน้ากับความตายมาดีแล้วด้วยหลัก "มรณสติ" เมื่อความตาย (หรือโรคภัยไข้เจ็บ) กระโจนพรวดพราดเข้ามาหา ก็ย่อมจะมีสติควบคุมตนเองได้

ในคัมภีร์ของศาสนาพุทธนั้นกล่าวถึงผู้มีประสบการณ์ในการตระเตรียมตนมาอย่างดีในเรื่องความตายว่า เวลาใกล้ตาย แทนที่คนผู้นั้นจะหวาดกลัว กลับรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลิ้มลองประสบการณ์แปลกใหม่ของชีวิต

จะเห็นว่า วิธีรับมือกับความตายด้วยหลัก "มรณสติ" แบบนี้เป็นวิธีที่ช่วยประคองจิตใจของหลวงพ่อพุธให้นิ่งและเย็นได้มาก

ทุกขเวทนาอันร้อนรุ่มจึงถูกหลวงพ่อพุธแปรสภาพให้เป็นโอกาสในการที่จะได้เข้าถึงบางมิติของชีวิตที่ลึกซึ้งและละเอียดอ่อนเกินกว่าที่คนที่ไม่เคยเจ็บป่วยต่อเนื่องกันนานๆ จะรับรู้ได้ (และไม่อยากรับรู้)

ที่มาจาก หนังสือ "วินาทีบรรลุธรรม พระอรหันต์มีจริง" เล่ม 5