Home เรื่องเล่าตอนเข้าค่าย เกร็ดชีวประวัติหลวงพ่อพุธ ฐานิโย (3) หัดตาย... ก่อนที่จะถูกบังคับให้ตาย
เกร็ดชีวประวัติหลวงพ่อพุธ ฐานิโย (3) หัดตาย... ก่อนที่จะถูกบังคับให้ตาย
Tuesday, 10 January 2012 08:52


รวมรูปภาพ สไลด์โชว์ ของหลวงพ่อพุธ ฐานิโย


หัดตาย...  ก่อนที่จะถูกบังคับให้ตาย


           โดยพื้นฐานแล้ว  หลวงพ่อพุธเป็นคนที่สุขภาพไม่ค่อยจะสู้ดี   แต่ดูเหมือนว่า   การที่ท่านสุขภาพไม่ดีนั้นจะกลับกลายเป็นว่าให้คุณมากกว่าโทษ

 

           ประมาณพรรษาที่ 3-4  หลวงพ่อพุธเดินทางไปปักหลักจำพรรษาอยู่ที่วัดบูรพาราม   จังหวัดอุบลราชธานี  ที่นั่นท่านได้ป่วยเป็นวัณโรค    แม้แพทย์จะจัดยาให้อยู่เนืองๆ  แต่อาการก็ยังไม่ดีขึ้น

 

           ถูกโรคร้ายกัดกินเช่นนี้   จิตใจที่เข้มแข็งมาแต่ต้นของหลวงพ่อพุธคงจะอ่อนเปลี้ยลงไปมากตามประสามนุษย์  แต่เมื่อท่านไปยึดเหนี่ยวธรรมะเป็นที่พึ่ง  ธรรมะนั้นก็คือ  "พลัง"  ที่ช่วยหล่อเลี้ยงชีวิตให้กล้าที่จะเผชิญหน้ากับความตาย  

           หลวงพ่อพุธเล่าถึงประสบการณ์ในวันนั้นว่า ...

 

          "หลวงพ่อป่วยเป็นวัณโรคที่เมืองอุบลฯ เมื่ออายุ ๒๒ ปี ภาวนาลูกเดียว ภาวนาจนกระทั่งตัวหาย พอตัวหายบ่อย ๆ ใจมันก็ทะนงขึ้นมา โรคภัยไข้เจ็บมันเป็นที่กาย มันไม่ได้เป็นที่ใจ

 

           ภายหลังมา ถ้ามันหงุดหงิดรำคาญเพราะความเจ็บป่วย ใจมันมักจะนึกว่า ฉันไม่ได้จ้างแกมาเกิด ไม่ได้จ้างแกมาตาย อยากตายก็เชิญเลย มันท้าทายอย่างนี้ มันก็สบาย บางทีก็ลองตายเล่น ๆ ลองดู  วิธีตายเล่น ๆ นี้ทำยังไง   ภาวนาจนกระทั่งจิตมันสงบ ร่างกายตัวตนหายไปหมด เหลือแต่จิตดวงเดียวสว่างไสวอยู่

            อันนี้เขาเรียกว่า "ตายเล่น" หรือ "หัดตาย"  ก่อนที่เราจะตายจริง

 

           เมื่อเราตายมันก็มีลักษณะอย่างนี้เหมือนกัน ถ้าจิตมันเข้าสมาธิ มันไม่สัมพันธ์กับร่างกาย มันแยกตัวออกไปอยู่ต่างหาก นั่นคือตาย แต่ในช่วงนั้นเราไม่รู้หรอกว่าเราตาย คนเราทุกคนตายไม่รู้ตัวว่าตัวตาย   ฉะนั้น  บางคนไม่รู้ว่าตัวตาย ยังไม่ได้ไปไหน บุญบาปยังไม่ให้ผล จึงไปเที่ยวเคาะประตูบ้าน ก๊อก ๆ แก๊ก ๆ อยู่นั่น เขาถือว่าเขาเป็นคนอยู่    คนตายธรรมดา พอวิญญาณออกจากร่าง มีตัวตนเดินออกหนีไป ถ้าอยู่ในสมาธิละเอียด มีแต่จิตวิญญาณลอยออกไปเป็นดวงสว่าง


              เพราะฉะนั้นการปฏิบัติสมาธิคือการ  "หัดตาย"   เอาไว้ก่อนที่เราจะ  "ตายจริง"...


           ...บางทีก็จะคิดอยากตายท่าเดียว   ไปๆ มาๆ  จิตมันนึกขึ้นมาว่า   ก่อนจะตาย   เราควรจะได้รู้ก่อนว่า  "ความตายมันคืออะไรกันแน่"  ก็พยายามเร่งฝึกสมาธิหามมืดหามค่ำ  ในที่สุด  มันก็  "รู้เห็น"   ความตาย...


           จะเห็นว่า   ธรรมะที่หลวงพ่อพุธนำมาใช้สยบความเจ็บป่วยก็คือหลัก  "มรณสติ"   อันเป็นวิธีคิดที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งเป็นการพิจารณาว่า   ความตายสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ   และสามารถเกิดได้กับคนทุกคน

  

           คนที่เตรียมตัวที่จะเผชิญหน้ากับความตายมาดีแล้วด้วยหลัก  "มรณสติ"  เมื่อความตาย  (หรือโรคภัยไข้เจ็บ)  กระโจนพรวดพราดเข้ามาหา   ก็ย่อมจะมีสติควบคุมตนเองได้


          ในคัมภีร์ของศาสนาพุทธนั้นกล่าวถึงผู้มีประสบการณ์ในการตระเตรียมตนมาอย่างดีในเรื่องความตายว่า   เวลาใกล้ตาย  แทนที่คนผู้นั้นจะหวาดกลัว    กลับรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลิ้มลองประสบการณ์แปลกใหม่ของชีวิต


           จะเห็นว่า  วิธีรับมือกับความตายด้วยหลัก  "มรณสติ"  แบบนี้เป็นวิธีที่ช่วยประคองจิตใจของหลวงพ่อพุธให้นิ่งและเย็นได้มาก


          ทุกขเวทนาอันร้อนรุ่มจึงถูกหลวงพ่อพุธแปรสภาพให้เป็นโอกาสในการที่จะได้เข้าถึงบางมิติของชีวิตที่ลึกซึ้งและละเอียดอ่อนเกินกว่าที่คนที่ไม่เคยเจ็บป่วยต่อเนื่องกันนานๆ  จะรับรู้ได้  (และไม่อยากรับรู้)

ที่มาจาก  หนังสือ "วินาทีบรรลุธรรม  พระอรหันต์มีจริง" เล่ม 5


Last Updated on Tuesday, 10 January 2012 09:14
 

ค้นหา (พิมพ์คำที่ต้องการค้นหา แล้วกดปุ่ม Enter)

น้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย

Banner

เข้า Facebook ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ วัดวะภูแก้ว

Banner

แห่เทียนพรรษา 2558

Banner

ฐานิยปูชา 2556

Banner

www.thaniyo.net

Banner

ฐานิยปูชา 2555

Banner

เชิญชม วิดีโอ การแสดงธรรมของ หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

วัดป่าสาลวัน

Banner

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

palungdham.com

Banner

ฐานิยปูชา 2553

Banner

visitwallpapers.com

Banner

สำรวจความคิดเห็น

เหตุผล สำคัญที่สุด ในการเข้ารับการอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ?
 

แบบสำรวจความคิดเห็น

วัดวะภูแก้วควรปรับปรุงเรื่องใดมากที่สุด
 

แบบสำรวจ

พระสงฆ์ในทัศนะของท่าน ?
 

โปรดแสดงความคิดเห็นของท่านได้ที่สมุดเยี่ยม

Banner