หลวงพ่อพุธ ฐานิโย Thaniyo.com

พระธรรมเทศนา
ณ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
(๒๒ กรกฎาคม ๒๕๔๑)
ท่านผู้เจริญด้วยธรรมทั้งหลาย การเป็นธรรม คือกฎของธรรมชาติ ที่ว่าเป็นหลักหรือกฎของธรรมชาตินั้น ก็เพราะเหตุว่าสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ของเรา พระองค์ไม่ได้ทรงประกาศท้าทายว่า ได้สร้างอะไรขึ้นมาในโลกนี้ แต่พระองค์ท้าทายว่าพระองค์รู้ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ ไม่เฉพาะแต่ในโลกนี้ แม้แต่ในจักรวาลนี้ พระองค์รู้ธรรมชาติและกฎธรรมชาติ

ธรรมชาติเป็นอารมณ์สิ่งรู้ของจิตของพระพุทธเจ้า เป็นที่ระลึกของสติของพระพุทธเจ้า ในเมื่อพระองค์ทรงระลึกจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง จดจ่อมั่นคงอยู่เป็นสมาธิ เมื่อจิตตั้งมั่นเป็นสมาธิก็ย่อมเกิดสติปัญญารู้ธรรมเห็นธรรม ตามกฎของธรรมชาติแห่งความเป็นจริง

ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้เป็นธรรมชาติ
ที่ว่าธรรมชาติที่กล่าวในเบื้องต้น หมายถึงอะไร ธรรมชาติหมายถึง กายกับใจของเรา สถานการณ์และสิ่งแวดล้อมที่พระพุทธเจ้าทรงมีอยู่ คือ กายและใจเป็นธรรมชาติ

นอกเหนือไปกว่านั้น ดิน ฟ้า อากาศ ต้นไม้ ภูเขา รถ เรือ หรือทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในจักรวาลนี้เป็นธรรมชาติทั้งนั้น แม้แต่การศึกษาถึงศาสตร์ต่างๆ ที่ท่านตั้งใจศึกษามาถึงสถาบันนี้ ธรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ ทั้งหลายเหล่านี้เป็นธรรมชาติเหมือนกัน เป็นอารมณ์สิ่งรู้ของจิตที่ระลึกของสติ

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เป็นกฎตายตัวของธรรมชาติ
ทีนี้เมื่อพระพุทธองค์ทรงรู้ธรรมชาติทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้แล้ว พระองค์ยังสามารถรู้กฎ กฎความเป็นจริงหรือกฎตายตัวของธรรมชาติอีก กฎความเป็นจริงของธรรมชาตินั้น ภาษานักวิทยาศาสตร์เขาว่า ทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลนี้ มีเกิดขึ้น ทรงอยู่ สลายตัว แต่ภาษาของพระพุทธเจ้าว่า อนิจจัง ไม่เที่ยง ทุกขัง ทนอยู่ตลอดกาลไม่ได้ อนัตตาไม่เป็นตัวของตัวเอง ความหมายก็อยู่ในแนวเดียวกัน เกิดขึ้น ทรงอยู่ สลายตัว ก็คืออนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

การเกิดขึ้น ทรงอยู่ สลายตัว อนิจจัง ทุกขัง อนัตตานั้นเป็นกฎของธรรมชาติ ซึ่งกฎธรรมชาติเราจะรู้ก็ตาม ไม่รู้ก็ตามมันก็เป็นไปอยู่อย่างนั้น ซึ่งในสมัยปัจจุบันที่เราประสบเหตุการณ์ความเป็นไปของบ้านเมือง สมัยก่อน ดอลลาร์ของอเมริกาเท่ากับเงินไทย ๒๐ บาท แต่เวลานี้มันเสียกันจน ๔๐ บาท เกือบจะถึง ๕๐ อันนี้ก็คือ กฎแห่งความเปลี่ยนแปลง คือ อนิจจังนั่นเอง เพราะฉะนั้น การเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง เปลี่ยนแปลงจากจุดเริ่มไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง ความเปลี่ยนแปลงจากความเจริญรุ่งเรืองไปสู่ความเสื่อม อันนี้ก็กฎของอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาทั้งนั้น เพราะฉะนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมเป็นไปตามกฎของธรรมชาติ แม้แต่ร่างกายของเรานั้น มีเกิดขึ้นมาแล้ว มันก็ย่อมแก่ แก่แล้วก็ต้องเจ็บ เจ็บแล้วก็ต้องตาย ตายแล้วก็สลายตัว หาอะไรเป็นอัตตาตัวตนไม่ได้ สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ก็เป็นกฎของธรรมชาติทั้งนั้น